Дзень беларускага пісьменства ў 2018 годзе пройде ў г.Іванава


Меню сайта

Форма ўваходу
 
Карысныя рэсурсы

Міністэрства культуры
Рэспублікі Беларусь

Нацыянальная бібліятэка Беларусі


Турызм у Беларусі


Моладзь Беларусі

Глыбоцкі раённы выканаўчы камітэт

Віртуальны тур па музеях Глыбоччыны

Мой родны край - Глыбоччына
  
                 Часопіс "Вясёлка"

Газета "Пераходны ўзрост"

Cтатыстыка

Анлайн усяго: 1
Гасцей: 1
Карыстальнікаў: 0


Каляндар


Главная » Статьи » Мае артыкулы

Хлеб з Глыбокага - гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі

Аржаны хлеб Сцепаніды з Глыбоччыны занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Беларусі


 

фота Н.Нікіфаровіч "НС"

Імя пенсіянеркі Сцепаніды Аляксандраўны Лупач з вёскі Дзеркаўшчына, што на Глыбоччыне, нядаўна стала вядома ўсёй краіне. І прычынай таму… хлеб. Жанчына не толькі зберагла рэцэпт выпечкі аржанога дамашняга хлеба, але і перадае свае набыткі нашчадкам. У мінулым месяцы аржаны хлеб Сцепаніды Лупач быў занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.

У чым сакрэт? Па-першае, ні ў якім разе да выпечкі хлеба Сцепаніда Аляксандраў- на не прыступае ў дрэнным настроі. Ну а сам працэс прыгатавання нагадвае ўрачысты рытуал з захаваннем народных традыцый:

– Мой хлябок дзён восем не чарсцвее, – зазначае сялянка. – А сакрэт у тым, што я ведаю, як прапорцыю прадуктаў захаваць. Якога памолу муку ўзяць, як зрабіць закваску і як лепей вымесіць!

Канечне, чытачу хочацца ведаць, хто ж такая Сцепаніда Лупач. Родам жанчына з Палесся, з хутара Паўлава, што на Берасцейшчыне. У бацькоў было шасцёра дзяцей. У пошуках лепшай долі падаліся ажно на Урал, але неўзабаве вярнуліся. Праўду кажуць, што добра там, дзе нас няма. У вёску Дзеркаўшчына Сцепаніда прыехала да стрыечнай сястры, ды і засталася тут. Працавала нейкі час на цагельным заводзе, прадаўцом, рахункаводам у сельскім Савеце, кухарам у школе, памочнікам кінамеханіка, прыбіральшчыцай у сельскім клубе. Потым з прыбіральшчыцы Заварацкага клуба становіцца адразу яго… загадчыцай.

З гэтым даволі нечака ным прызначэннем змя нілася і жыццё жыхароў навакольных вёсак. Традыцыйнымі сталі вячоркі, святы вёсак, выставы творчасці народных майстроў, канцэрты мастацкай самадзейнасці.

Пасля закрыцця сельскага клуба Сцепаніда яшчэ два гады працавала ў Дзеркаўшчынскай бібліятэцы. Яна не чакала чытачоў у цёплым пакоі, а сама ішла з сумкай, напоўненай кнігамі, у самыя аддаленыя вёскі: Альховікі, Сазонаўшчыну, Волкаўшчыну. Яна была іх інфарматарам і проста добрым спагадлівым дарадчыкам, чалавекам, які заўсёды адгукнецца на чужую бяду.

Нядзіўна, што менавіта Сцепаніда стала ініцыятарам, а потым і галоўным арганізатарам будаўніцтва царквы Святога Панцеляймона ў Дзеркаўшчыне: збірала грошы, даставала будаўнічыя матэрыялы, дамаўлялася з рабочымі. На адкрыццё царквы прыехаў сам архіепіскап Полацкі і Глыбоцкі Феадосій, які выказаў сялянцы асаблівую падзяку.

Ну і вядома, чым бы Сцепаніда Аляксандраўна ні займалася, ніколі не забывалася пра сваё «хобі» – выпечку хлеба.

– Шаснаццаць гадоў як я на пенсіі, – кажа яна, – але гэтай справе ніякі ўзрост не перашкаджае. Я з маладосці захапілася ёй. Ад маці перадалося. Дзяцей было многа, і маці часта пякла нам булкі, пончыкі. Ну а хлеб у яе быў самы смачны. Ля маці я навучылася рашчыняць цеста, мясіць яго. Калі сваю сям’ю займела, таксама захацелася дзяцей смачным печывам парадаваць. Далей –  болей. Пачала пячы для вясельных сталоў, для раённых свят, прыёму дэлегацый.

«Хлебнай справе» Лупач навучыла сваіх дочак – настаўніцу Галіну Баброўскую і прадаўца Валянціну Гіголу, а таксама ўнукаў – студэнтак Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта Наталю Баброўскую, Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя М. Танка Яну Баброўскую і вучня Дзеркаўшчынскай СШ Аляксандра Баброўскага. Майстрыца шчодра дзеліцца сваімі сакрэтамі. У Дзеркаўшчынскім цэнтры культуры і раённым метадычным цэнтры сабраны багаты фота- і відэаматэрыял па старадаўніх рэцэптах, якія выкарыстоўвае Сцепаніда для прыгатавання хлеба, булак, артуса, раўгені, квасу.

Сцепаніда Лупач з’яўляецца актыўнай удзельніцай міжнародных, рэспубліканскіх, абласных і раённых мерапрыемстваў: «Квітней, Глыбоччына!», нацыянальнай кухні «Беларускія прысмакі», фестывалю «Славянскі базар у Віцебску», Дзён культуры Віцебскай вобласці ў Мінску. Яе хлеб вазілі ў Іерусалім, клалі да Гроба Гасподня. Потым бохан дзялілі і раздавалі паломнікам.

…Работнік раённага метадычнага цэнтра Наталля Нікіфаровіч, якая рыхтавала паперы па прадстаўленню выпечкі аржанога хлеба Сцепанідай Лупач на камісію Міністэрства культуры і не адзін дзень правяла побач з майстрыцай, прыгадвае:

– Нараджэнне хлеба – заўсёды цуд! Галоўнае – мець цярпенне і любоў да справы, якую пачынаеш. Разам са Сцепанідай Аляксандраўнай мы гатавалі рошчыну, замешвалі цеста, раскладвалі ў формы і ставілі ў печ. А потым з нецярпеннем чакалі, калі будзе гатовы. І вось ён! Па ўсёй хаце разносіцца водар: нейкі незвычайны і таямнічы. Сцепаніда Аляксандраўна абмывае хлеб халоднай вадой і накрывае ручніком, каб астыў. Хлеб – святы!.. Нібы жывы!...

 

У. САУЛІЧ 12 лютага 2013

http://vitnews.by/

Категория: Мае артыкулы | Добавил: Vlad2012 (04.03.2013)
Просмотров: 1237 | Рейтинг: 5.0/2
Всего комментариев: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]
Маршрут Дня пісьменства

Пошук на сайце

Галасаванне
Што вас прывяло на сайт?
Усяго адказаў: 488
Лаўцэвіч Уладзіслаў © 2019Бесплатный конструктор сайтов - uCoz